Patroni

1052
PESA JAZZ DUO

Erich Volmar

Inżynier architekt i konserwator miejski. Urodził się w Gdańsku w 1887 r. w rodzinie kupieckiej. Studiował architekturę na uniwersytetach w Monachium i w Gdańsku, gdzie w 1913 r. uzyskał dyplom. Po I wojnie światowej został kierownikiem senackiej placówki, zajmującej się doradztwem budowlanym i konserwacją zabytków budowlanych w Gdańsku. Pod jego kierunkiem ukończono renowację Kościoła Mariackiego oraz prace w kościele św. Bartłomieja. W 1934 r. Erich Volmar stanął na czele zespołu fachowców, którym Władze Wolnego Miasta zleciły renowację i przywrócenie oryginalnego wyglądu gdańskim kamieniczkom. W ciągu 7 lat przebudowano cenne fasady domów mieszczańskich przy ul. Kaletniczej 3, ul. Św. Ducha 77, Chlebnickiej 36, przy Długim Pobrzeżu 13, Garbary 1, a także w ciągu całej ulicy Mariackiej. W 1939 r. Erich Volmar został konserwatorem zabytków dla całego Okręgu Rzeszy Danzig-Westprussen, sięgającego aż po Bydgoszcz i Toruń. W 1945 r. był jednym z inicjatorów szeroko zakrojonej akcji zabezpieczania i ewakuacji najcenniejszych elementów wyposażenia gdańskich kościołów i innych zabytkowych wnętrz. Po wkroczeniu do Gdańska Armii Czerwonej dostał się niewoli. Po opuszczeniu więzienia, pomagał polskim konserwatorom w poszukiwaniach wywiezionych zabytków. Dzięki jego zaangażowaniu, odnaleziono Piękną Madonnę z Kościoła Mariackiego, odzyskano pełne wyposażenie Sali Czerwonej z Ratusza oraz wiele elementów z Dworu Artusa i Domu Uphagena. Do 1946 r. Erich Volmar pracował w Zarządzie Miejskim, gdzie przekazywał swoją wiedzę o gdańskich zabytkach kolejnym włodarzom miasta. Został wysiedlony z Gdańska w 1946 r. Zmarł w Wurzburgu 19 maja 1975 r.