Patroni

1025
Pesa Swing 120NaG SWING

Johanna Schopenhauer

Urodzona 9 lipca 1766 r., zmarła 16 kwietnia 1838 r. – pisarka. Urodziła się w domu kupca gdańskiego Christiana H. Trosienera przy ul. Św. Ducha 81. Otrzymała wszechstronne, staranne wykształcenie, a w 1785 r. wyszła za mąż za bogatego kupca Henryka (Heinricha) Florisa Schopenhauera. Podróżowała z mężem po Europie, m.in. po Anglii, Szkocji i Francji. 22 lutego 1788 r. urodziła w Gdańsku syna Arthura, a w 1797 r. w Hamburgu córkę Adelę. W marcu 1793 r. rodzina Schopenhauerów, nie chcąc zostać poddanymi króla pruskiego (II rozbiór Polski – włączenie Gdańska do monarchii pruskiej), opuściła na zawsze Gdańsk, udając się do Hamburga. W następnych latach Schopehauerowie dużo podróżowali po Europie. Po tragicznej śmierci męża w 1806 r. osiadła z córką na 23 lata w Weimarze, prowadząc znany w całych Niemczech salon literacko – artystyczny, miejsce spotkań ludzi kultury z całej prawie Europy. Łączyła ją przyjaźń z wielkim niemieckim poetą Johannem W. Goethe, mieszkającym również w Weimarze. Była poliglotką, osobą o wysokiej kulturze i szerokich zainteresowaniach. Pisała powieści, wiersze i drobne utwory literackie. Po wyjeździe z Weimaru w 1829 r. zatrzymała się w Bonn. Tam rozpoczęła pisanie wspomnień z lat dzieciństwa i młodości spędzonych w Gdańsku. Zmarła w Jenie, gdzie mieszkała od 1837 r. Nie dokończony pamiętnik opublikowała w 1839 r. córka Adela. W Polsce wydany został pod tytułem Gdańskie wspomnienia młodości w 1959 r. J. H. Schopenhauer ukazała we Wspomnieniach… obraz życia Gdańska z połowy XVIII w. Język i humor sprawiają, że książce, bogatej w fakty, do dziś historycy i historycy literatury przyznają wiele zalet.